आठवणींचे पिंपळपान...आजही जपले....

भेटी- गाठी , प्रेम बंध कथा या
मी हि ऐकल्या होत्या..
नाती असतात जन्मो जन्माची
विश्वास मनात माझ्या होता..

अनोखे नाते आमुचे असे..
ना कधी एक-मेकास पाहिलेले
बंधने हृदयाची जुळली होती सारी
स्वर हि त्यात गुंतलेले...

आतुरता मनाची सदा
आवाज ऐकण्यास लागलेली..
उत्सुकता त्या वेड्या मनाची
एका फोन साठी असलेली...

अंतर ते फक्त शहरांचे होते
जवळ असल्याचे भास होते...
मन हे वेडे असे गुंतले होते..
शब्दातुनी फक्त प्रेम बहरत होते...

एकत्रित राहण्याचा निर्णय नव्हता
एक-मेकां शिवाय विचार हि करवत नव्हता
प्रीतीचा डोर असा बांधला होता..
हास्य सदा खिलत राहावे..प्रार्थनेत या होता...

वास्तवात भेटण्याची वेळ आमुची
नियतीने बहुदा ठरवली नव्हती
स्वीकारला होता निर्णय नियतीचा
नयनात मात्र प्रतिमा झळकत होती...

अनोखे बंधन आमुचे असे
जगास या कधी न कळले..
नयनात चेहरा ठेवुनी आम्ही
आठवणींचे पिंपळपान...आजही जपले....
----------शिरीष सप्रे(२६-५-२०११)------------

आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे...

शब्द दडले होते माझे
आज पुन्हा मजसी दिसत आहेत
ना ठाऊक मलाही...आज पुन्हा प्रेम मला होत आहे

भावना सुखद प्रेमाची ती
आज पुन्हा मनी दाटत आहे
ना ठाऊक मलाही...आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे

विचार मनातील सारे माझ्या
आज काव्यात उतरत आहे
ना ठाऊक मलाही...आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे

प्रेमाचा गंध हृदयाला स्पर्शुनी
मन उल्हासित आज करत आहे
ना ठाऊक मलाही...आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे

सुखद स्पर्श मनाला आज असा
चटका लावूनी खिलवत आहे
ना ठाऊक मलाही...आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे

प्रेमाची साथ सदा सोबत राहावी
साथ तुझी भावी कधी न सुटावी
मागणी प्रेमाला घालत मी आहे
ना ठाऊक मलाही....आज पुन्हा मला प्रेम होत आहे
------------शिरीष सप्रे(२७-०२०२०११)-------------

प्रेमाचाच लिलाव होत आहे...

नजरांचे भाव असे बोलू लागतात
नयने ही हजार स्वप्ने रंगवू लागतात

ओठांवरील शब्द डोळ्यातुनी व्यक्त होतात
नयनातुनीच प्रेमाचे इशारे सुरु होतात...

खेळ हा शब्दांचा असा जणू रंगतो
बेरंगी जीवनात रंगांची उधळण करतो...

स्वप्ने प्रेमाची अशी सजू लागतात
प्रेमात वास्तविकता विसरण्यास भाग पाडतात...

खेळ शब्दांचा कधी न समजण्यास येतो
अग्निपरीक्षा प्रेमाची देण्यास सदा प्रेमी भुलतो...

क्षणात विरहाचे असे वादळ उठते
साता जन्माचे वचन काही महिन्यात तुटते...

प्रेमाच्या या जगात प्रेमाचाच लिलाव होतो
अशा या प्रेमाचा रोज एक तरी बळी दिला जातो...

स्वार्थी या दुनियेतुनी प्रेम आज हरवत आहे
प्रेमाच्या या बाजारात प्रेमाचाच खेळ मांडत आहे...प्रेमाचाच लिलाव होत आहे
---------------शिरीष सप्रे(१३-०२-२०११)--------------

नयनात आठवणींचा पाउस होता...

कोण्या एका संध्याकाळी
नकळत तुझी आठवण आली
कैद करुनी ठेवलेल्या अश्रूंना
आज वाट मोकळी झाली...

अश्रूंना त्या सावरणे
आज मजसी कठीण झाले
टिपत होतो ओघळणाऱ्या अश्रूंना
अश्रूंतही तुझेच हास्य दिसले...

आठवणींत दडलेला प्रत्येक क्षण
अश्रूंत मी आज पाहत होतो
ना जाहले मलाही कधी
आसवां सोबत मी जगत होतो...

प्रेमाचा तो भावूक रंग
आजही जपून ठेवला होता
हाथात आहे हाथ तुझा
भास मजसी होत होता...

नात्यांच्या बंधनात साधलेला
दोर प्रीतीचा आज तुटला होता
सामोरी होता दिसत किनारा
तरीही सागरात आज हरवला होता...

डुबली होती नौका प्रेमाच्या सागरात
खोट्या आशेवर अजूनही जगत होता
होता दाटला अंधार काळ्या नभांचा
नयनात आठवणींचा पाउस होता...आठवणींचा पाउस होता...
-----------------शिरीष सप्रे(२९-०१-२०११)---------------

एक कवी उदयासी आला...

स्वर सारे जुळले होते
शब्द सारे गुंफले होते
नजरेतुनी प्रेम व्यक्त झाले होते
झरे आपुल्या प्रेमाचे आज वाहत होते...

सुखे सारी पायी नांदत होती
सावली दुखाची हरवली होती
गोष्ट एका प्रेमाची रंगत होती
चंद्रालाही तार्यांची साथ लाभली होती...

ग्रहण चंद्राला असे लागले
गुंफलेले शब्द क्षणात तुटले
लय सुरांचे असे बिघडले
रंगलेले प्रेम हि बेरंगी झाले...

स्वरांचा अंगणी नांदत असलेला
पारिजात हि आज अबोला झाला
प्रेमात डूबलेल्या या हृदयाला
विरह सहजतेने छेडूनी गेला...

घुसमट त्याच्या मनाची अशी झाली
हरवलेल्या शब्दांना आज जाग आली
भावना त्या रेखाटण्यास लेखणी आतुर झाली
मनाची व्यथा मांडताना कविता त्याची झाली...

मनातील त्या प्रत्येक भावना
काव्यात तो मांडू लागला
शब्दांना काव्यात ओवताना
आज एक कवी उदयासी आला...एक कवी उदयासी आला...
-------------शिरीष सप्रे(२३-१-२०११)---------