काळा सारखा वाटत होता
घड्याळातील सेकंद काटाही
तासा तासा ने सरकत होता...
अनोळख्या भेटीसाठी ओढ ती
वेड्या मनास आतुरतेने होती
असंख्य विचारांचे जाळे मनात तरीही
हास्याची कळी ओठी खिलत होती...
दरवाजाची बेल वाजवता तिच्या
स्पंदने हृदयाची वाढली होती
उत्सुकता तिच्या भेटीची एकीकडे
अन निराशा चेहर्यावरी दिसत होती...
कवडस्यातुनी येणाऱ्या सोनेरी किरणांपेक्षा
शीतल चांदण्या सारखे कोमल हास्य तिचे
नजर खिळली होती त्या चंद्र मुखावरी
सैर भैर धावणारे मन झाले होते वेडेपिसे...
पहिल्या नजरेतील प्रेमाची गोष्ट
अनेकदा कानावरी आली होती
विश्वास बसला होता कथेवरी त्या
माझ्याही कथेची सुरुवात आज होती...
औपचारिक बोलणे सुरु झाले होते
नयन मात्र त्या हस्यावारी खिळले होते
संभाषणातील बोल इतके रंगत होते
वेडे हृदय मात्र तिच्याच विचारात होते...
उभ्या आयुष्यासाठीचा तो निकाल
त्या तीन तासात शक्य नव्हता
एक मेकास जाणून घेण्यास त्यांना
तो दिवस ही आज पुरेसा नव्हता...
दोन वेगळे रस्ते दोघांचे ते
एकत्र आज होणार नव्हते
त्या कवितेसाठी शब्द मात्र
त्या कवितेत आज रंगले होते...कवितेत आज रंगले होते....
------------शिरीष सप्रे(१६-४-२०१२)-------------------
