तू ONLINE आलीस की

तू ONLINE आलीस की
VISIBLE मी होतो..
राहुनी INVISIBLE सदा
तुझीच वाट पाहत असतो...

तू ONLINE आलीस की
BUSY चा STATUS मी लावतो
नाही कोण त्रास देत मला अन
तुझ्याशी तासंतास मी बोलतो...

तू ONLINE आलीस की
मोबाईल माझा SILENT वर जातो
तुझ्याशी CHAT करताना मला
कोणाचाही फोन नको असतो...

हसण्याचा SMILEY तू पाठवता
मनात आनंदाचा लाडू फुटतो
अशीच गोड हसत अशील तुही सदा
या विचारात मग स्वप्ने मी रंगवतो...

गुड बाय चे SMILEY तुझे
मनाला थोडे दुखी करते
OFFLINE तू कधी जाऊ नये
वेडी इच्छा मनाला असते...

CHAT आपले SAVE करून
रात्रोरात्र वाचत मी बसतो
मनात निराळी ओढ असते
जणू तुझ्याशीच मी बोलत असतो...

तू ONLINE आलीस की
वेगळ्याच विश्वात मी वावरतो
विसरुनी जातो वास्तविकता मी
NET च्या दुनियेत मी हरवतो...मी हरवतो....
-------------शिरीष सप्रे(८-१२-२०१०)----------------

बोलतात सारे आम्ही टपोरी...

ए साला काय पोरगी...
अशीच आपन कि भाषा
हीच आपन के मू कि बोली
बोलतात सारे आम्ही टपोरी..

नाक्यावरचे आम्ही पडीक
मळकट टी-शर्ट एक जीन्स
सलाम ठोकतात फेरीवाले सारे
आम्हीच या एरियाचे किंग...

सकाळ होताच नाक्यावर हजेरी
रात्रीशिवाय ना घराकडे फेरी
सभ्य लोकांसाठी आम्ही वैरी
बोलतात सारे आम्ही टपोरी...

हिला पहायचे,तिला छेडायाचे
प्रत्येकीवर सदा कमेंट्स करायचे
मुलीही टाळतात त्या नाक्यावरील फेरी..
बोलतात सारे आम्ही टपोरी...

भविष्याचे टेन्शन का घ्यायचे
मदमस्त आपले जीवन जगायचे
नडेल का कोण ते बघायचे
साला टपोरीगिरी करत सदा फिरायचे...

राडा झाला कि गाड्या निघतात
नडणार्याला मारायला धावतात
आम्हाला हात लावायला कोण हिम्मत करी
बोलतात सारे आम्ही टपोरी....

आम्ही ही चांगले कधी काळी होतो
दुनियेच्या काफिरीला थकलो होतो
चांगली दुनिया आमुची झाले वैरी
बोलतात सारे आम्ही टपोरी...आम्ही टपोरी...
-----------शिरीष सप्रे(७-१२-२०१०)-------------

पैंजणे ही आज वाट पाहत आहे...

घराला घरपण प्रिये
यायचे तुझ्या आगमनाने
नांदून उठायचे घर सारे
कोमल पायातील पैंजणानच्या आवाजाने...

ताल - सूर , लय बद्ध
होती चाल तुझी
छन छन घुमायचा नाद सर्वत्र
अन छेडायाची तार हृदयाची...

सा- रे , रे -ग , ग - म , म - प
स्वर सारे पायी तुझ्या नांदायचे
हर्षित व्हायचे घर सारे
तुझे पैंजण जेव्हा वाजायचे...

आज हरवले स्वर सारे
सूर -ताल हि आज बिघडला
राहिले आठवणीत पैंजण तुझे
साथ माझा तू जेव्हा सोडीला...

आज हि नाद पैंजणांचा
सार्या घरात घुमत आहे
परतशील का प्रिये तू
पैंजणे ही आज वाट पाहत आहे...
------------शिरीष सप्रे(५-१२-२०१०)---------

लिहायला विषयच मात्र मिळत नव्हता...

वहीची पाने आज फडफडत होती
लिहावे काहीतरी..इशारा असा करत होती

शब्दही आज रुसले होते
स्वताच्या अर्थापासून आज दूर गेले होते

मनात विचारांचा गोंधळ होता
शब्दांना काव्यात गुंफण्याचा मेळ घडत नव्हता...

काहीतरी लिहिण्याची इच्छा मनात दाट होती
लिहावे कशावरी..याचीच खात्री मनाला होत नव्हती...

मनातील विचारांना आज नवा सूर गवसला होता
काव्यात मांडताना शब्दांची लय तो बिघडवत होता...

मनात विचारांचे काहूर माजले होते
मनातून उतरवायला शब्द मात्र उमजत नव्हते...

लेखणी हातातील लिखाणास आतुरली होती
लिहावे कसे...शब्दांनीही आज साथ सोडली होती...

वेड्या मनाने माझ्या, आज कहर केला होता
लिहायचे होते फार काही..पण लिहायला विषयच मात्र मिळत नव्हता...विषयच मात्र मिळत नव्हता...
------------------शिरीष सप्रे(२४-११-२०१०)-----------------

शेवटची कविता मी लिहिली...

गुंफला होता शब्द प्रेमाचा
आज शब्द तो अधुरा राहिला...

होतो लिहित कहाणी प्रेमाची
आज कहाणी ती अधुरी राहिली...

प्रेमाच्या सागरात नौका आपल्या नावाची सोडली
अर्ध्या वाटेत नौका ही आज बुडाली...

तयारीत होता सूर्य नवी पहाट आणायला
काळोख्या रात्रींशी मैत्री माझी झाली...

डोळ्यात स्वप्नांची उमेद नवी होती
जागा त्या स्वप्नांची अश्रूंनी आज घेतली...

हसत पाहायचो वास्तवात सदा मी
आज तीच एक आठवण बनुनी राहिली...

लिखित होता विरह नशिबी माझ्या
नशिबाच्या विरोधात प्रेमाची हाव मी केली...

जुळवत होतो शब्दांना प्रेमाच्या भावनेसाठी
त्या शब्दांनीच आज प्रेमाची सांगता केली...

जुळणार नाही शब्द कवितेसाठी..न मिळणार साथ पुन्हा कधी
उरली साथ काही क्षणांपुरती ...अन...
शेवटची कविता मी लिहिली... शेवटची कविता मी लिहिली...
-----------------शिरीष सप्रे(०७-११-२०१०)--------------------------